Logo barneveldvandaag.nl


Ds Atze Buursema
Ds Atze Buursema
Dominee-effect

Dominee-effect: Het geloof waarmee ik geloof

Zondag 8 januari verliep heel anders dan gedacht.
Om 5 uur werd ik wakker van de pijn.
"Het zal wel komen doordat ik gister door de ijzel onderuit gegaan ben", dacht ik, "probeer maar verder te slapen, dan trekt het wel weg". Maar dat gebeurde niet en slapen lukte ook niet meer.
"Even onder de warme douche. Dat helpt". Nee. "Gaat wel over, kleed je maar aan, zet je er over heen". Maar het ging niet en in plaats van op de preekstoel belande ik in een ziekenhuisbed. Dat was me nog nooit eerder overkomen. Ik was wel aan een ziekenhuisbed geweest, maar nooit erin.
Als ik, als predikant, aan zo'n bed zit, vraag ik hoe het is, wat de artsen hebben gezegd, hoe ze zich voelen, ik lees uit de Bijbel en vaak vertellen mensen dan wat die Bijbelwoorden met hen doen. Het kan ontroerend mooi zijn wat ze me dan vertellen. Woorden vol van geloof, van hoop, van troost. Ook onder de moeilijkste omstandigheden. Ik las van Andries Knevel dat hij psalmen zong toen hij zo ziek was.

Mensen die in dezelfde
Heer geloven, kunnen dat
toch heel verschillend doen


Nu lag ik in het bed. Ik bleek een gezwel achter in mijn buik te hebben. "De vorm wijst er niet op dat het kwaadaardig is, maar we kunnen het niet uitsluiten" werd er bij gezegd. Wat ging er door mij heen? Angst, zorgen? Of misschien wel mooie woorden vol van geloof, van vertrouwen en hoop? Zong ik psalmen?
Er ging niet zoveel voor door mij heen. In het ziekenhuisbed was ik niet iemand die anderen aan het bed troost en hoop kon geven. Maar misschien was ik ook wel te ziek.
Zou dat eigenlijk wel moeten? Zeker als je dominee bent?
Het is mij opgevallen dat mensen die in dezelfde Heer geloven, toch ook heel verschillend kunnen geloven.
Soms is er een hartstochtelijk geloof, spontaan, met rake woorden. Petrus is zo iemand. Als de Christus vraagt wat de mensen van Hem denken en daarna wat zijn leerlingen nu van Hem denken, geeft hij treffend antwoord: "U bent de Messias, de Zoon van de levende God".
Johannes is anders. Heeft niet meteen mooie woorden. Wat hij meemaakt, slaat hij op, hij denkt er over na. Maar hij schrijft een indrukwekkend levensverhaal van Jezus en drie prachtige brieven vol van diep geloof.
Thomas' geloof heeft steeds een randje twijfel. Hij is nooit meteen overtuigd. Maar hij gelooft wel en oog in oog met de opgestane Heer zegt hij: "Mijn Heer, mijn God!".
Het geloof dat ze geloven is hetzelfde. Ze geloven in dezelfde Heer, maar het geloof waarmee ze geloven kan heel anders zijn. Vaak laat het ook iets zien van de mens die ze zijn, het karakter dat ze hebben.
Ik denk dat ik vrij rustig ben. Zo was ik ook in mijn ziek zijn. "Het lijkt nu goed te gaan, maar ik dacht maar één ding: "ik val niet uit zijn hand"" (psalm 16 psalmen voor nu). Dat was het geloof waarmee ik geloofde.

reageer als eerste