Logo barneveldvandaag.nl


Ds Peter Breure
Ds Peter Breure
Dominee-effect

Dominee-effect: Jona in de walvis, Jona en zijn alternatieve feiten

Eén van de meest tot de verbeelding sprekende bijbelverhalen is wel: Jona in de walvis. Vertel het verhaal aan kinderen en er komen prachtige tekeningen. Jona in de buik van de vis, Jona uitgespuugd om het land. Toen ik afgelopen week het verhaal weer eens helemaal las, schrok ik een beetje van het verhaal.

Jona krijgt de opdracht van God om de mensen van Ninevé, de regio Syrië en Irak te vertellen, dat wat ze doen ten hemel schreiend is. Mooi vertaald in de Nieuwe Bijbelvertaling. Je zou kunnen zeggen: ze doen elkaar te kort, ze laten de haat regeren boven de liefde. God stuurt Jona naar hen toe. God geeft hem eigenlijk nog niet eens een echte opdracht mee, nee: 'Ga naar Ninevé.' Meer niet. En wat doet Jona? In plaats van naar het oosten reist hij naar het westen. Hij gaat zover mogelijk weg bij de mensen met wie hij het oneens is. Het is alsof Jona het liefst heeft dat God een paar bommen op die stad gooit. Maar nee, God wil graag dat de mensen horen dat ze verkeerd bezig zijn, zodat ze tot inkeer komen.

Uiteindelijk gaat Jona. Hij kan zijn eigen gelijk, zijn eigen afkeer van de mensen in Ninevé, maar amper van zich afzetten. Wat heeft hij geen zin om die mensen te waarschuwen. Ik herkende tot mijn schrik wel iets van die Jona in mijzelf. Het is makkelijk om direct aan de vluchtelingen te denken die hierheen komen uit de streken rond Ninevé, de plek waar nu Mosul ligt, helemaal in puin tussen de vuren van IS en Assad. Maar het verhaal komt nog dichterbij als je bedenkt hoe snel je een oordeel klaar hebt bij de ander, die zijn tuintje niet heeft opgeruimd, die de gordijnen dicht houdt overdag of noem maar op.

In eerste instantie zegt God tegen Jona, dat hij naar de stad toe moet gaan, dat hij naar de mensen in de stad moet gaan. En wat gebeurt er als je naar de ander toegaat? Dan ontstaat er een band, een relatie. Je hebt iets met elkaar. De mensen in Mosul willen niks liever dan vrede, degene met gesloten gordijnen wil niets liever dan gezellig in de voortuin anderen ontmoeten. Vaak is er van alles waardoor mensen niet toekomen aan het openen van de gordijnen. Huiselijke problemen, gezondheid, financieel. Aan de mensen om hen heen de opdracht om niet de andere kant op te kijken, maar te ontdekken wat je kunt betekenen voor die ander. En de oorlog in Mosul kunnen we ook niet oplossen. Ontdekken dat mensen die daarvandaan wegvluchten ook gewone mensen met menselijke verlangens zijn, dat kunnen we wel. Vraag ze eens op de thee.

Jona liep weg van de problemen van anderen en inderdaad, je hoeft je neus niet overal in te steken, maar iedereen verdient aandacht, zeker als ze zelf amper in staat zijn die aandacht te geven.

reageer als eerste