Logo barneveldvandaag.nl


Adri den Dunnen
Adri den Dunnen

Spoorzoeken: Verhuizen naar een bejaardenwoning

Mijn oudste broer is met zijn vrouw naar een bejaardenwoning verhuisd. Een woonkamer met open keuken, één slaapkamer met badkamer en toilet. Een woning met de voordeur aan een gang waar alle medebewoners hun voordeur hebben. Aan die gang ligt ook een gemeenschappelijke ruimte, waar men één keer per week koffie drinkt met elkaar en waar ook nog andere dingen georganiseerd worden.

Het complex is eigendom van de kerk, de activiteiten zijn meestal ook kerk gerelateerd. De gang en de gemeenschappelijke ruimte zien er onberispelijk uit: Geen papiertje waar het niet hoort, geen plant die te weinig water heeft, geen schilderijtje dat scheef hangt en alles in gedekte kleuren, niets te wild of te schreeuwerig.

Het is er zo netjes dat ik bijna de neiging krijg mijn schoenen uit te trekken als ik binnen kom, bang om een veegje op het tapijt achter te laten door vuil dat aan mijn schoenen is blijven kleven. Het is er ook stil. Geen harde of vrolijke muziek die op de gang te horen is vanuit de appartementen, hooguit een keer wat stichtelijke muziek, die hard staat omdat de bewoner enigszins hardhorend is. Geen spelende of luidruchtige kinderen. Ik denk ook dat je als kind in die keurige sobere omgeving vanzelf stil wordt. Ikzelf word in ieder geval nogal naargeestig van de sfeer. In de gemeenschappelijke ruimte kan je zelfs opgebaard worden als je bent overleden. Dan gaat de koffie in die week natuurlijk niet door, wat dan wel weer jammer is voor de rest van de bewoners.

Tot acht jaar geleden woonde mijn moeder in hetzelfde complex. En nu mijn broer daar? Mijn broer is veertien jaar ouder dan ik. Ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat ik over veertien jaar in zo'n seniorenwoning zal wonen en ik hoop dat ik nog heel lang in mijn eengezinswoning zal kunnen blijven wonen.

Natuurlijk is het verstandig om vooruit te denken aan "je oude dag". Het is niet handig als je op hoge leeftijd, als alles niet meer zo soepel gaat, nog een groot huis moet onderhouden. Ook misschien dus een verstandige stap van mijn familie om kleiner te gaan wonen. En weet u wat zo fijn is? Ze wonen in een hoek van het complex waardoor ze niet die hele gang door hoeven te lopen en langs de gemeenschapsruimte moeten om het pand te verlaten.

1 reacties