Logo barneveldvandaag.nl


Foto:

Doodschrik

spoorzoeker

Dagelijks hoor je op de radio over ongelukken op de weg. Het gaat eigenlijk mijn ene oor in en mijn andere weer uit. Ik zie wel vaak de gevolgen van een ongeluk: politieafzetting, rommel op straat, file. Dan sta ik er natuurlijk wel even bij stil. Ik word er altijd een beetje misselijk van. Ik zie ook heel veel bijna-ongelukken: slingerende en bellende mensen, 120 rijden op de Wesselseweg en nog inhalen ook, fietsers die zonder licht rijden, mensen die 20 meter voorbij het zebrapad willen oversteken. Het hoort bijna bij het leven van een chauffeur.

Maar vanmorgen gebeurde er een ongeluk pal naast me. Vierbaansweg, ik rij in de meest rechtse strook. Opeens zie ik de auto voor me uitwijken naar de vluchtstrook. Ik begreep niet waarom eigenlijk, maar voor ik verder kan denken zie ik een soort zwarte wolk van links komen. Ik kijk even verbaasd naar de vrachtwagen op die linkerbaan, een trailer die ook 120 rijdt. Zou er iets zijn met zijn olie? En kan klikt het opeens in mijn hoofd, want die wolk zijn stukjes auto. Een zwarte auto schiet dwars voor die trailer en ik zie hem een heel eind geduwd worden. Dan komt hij los van de trailer en schiet mijn kant op, maar net voor hij mijn baan inschiet gaat hij tollend weer naar de vrachtwagen, richting middenberm. Daar komt hij in de goede richting weer tot stilstand en de trailer houdt nu ook afstand.

Het gebeurt allemaal in een paar seconden maar het lijkt lang. Al die tijd dat de trailer hem duwt denk ik: waarom remt hij niet? Dat deed hij waarschijnlijk wel maar een trailer doet er wat langer over om tot stilstand te komen, iets wat veel mensen vergeten. De auto voor mij stopt netjes, die heeft waarschijnlijk ook gezien hoe het begon. Ik niet en ik rij dan ook door. Bibberend, misselijk. Ik denk dat iedereen heel veel geluk gehad heeft, ik hoor er ook niks over op de radio.

Ik weet niet precies wat er gebeurd is, maar eens te meer zie ik dat het in minder dan een seconde gebeurd is. Die arme betrokkenen, die hebben een doodschrik gehad. Gelukkig leek het alleen maar blikschade. Maar het heeft wel impact, zeg. Wat me zo verbijsterde is dat ik het beeld niet kon bevatten, dat het dus echt even duurt voordat je hoofd begrijpt wat er aan de hand is. Pas dan ga je remmen als dat nodig is. En daarom moet je ook echt afstand houden.
Judith van den Wildenberg

reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox