Logo barneveldvandaag.nl


Ds Leendert W. van der Sluijs
Ds Leendert W. van der Sluijs
Dominee-effect

Dominee-effect: Speel buiten!

Als dominee kun je beter niet over de kerk schrijven vind ik. Voor je het weet maak je reclame voor eigen parochie. En, belangrijker nog, er is al veel geschreven over de kerk, heel veel. De kans dat je in herhaling valt is wel erg groot. Dus nee, dat doe ik maar niet.

Vorig jaar verscheen een vrolijk boekje over de kerk, van een socioloog! Het is zo'n boekje, dat je gewoon op tafel kunt laten liggen als de niet-christelijke buren 's avonds gezellig op visite komen en je schichtige blikken wilt voorkomen. Het boekje heet 'De spelende kerk', en het is geschreven door Cors Visser. Op de cover prijkt dat prachtige schilderij van Marius van Dokkum, met een dansend meisje, op haar rode truitje een lammetje. 'Dansje in de kerk', u kent het vast. Alle kerkgangers, inclusief dominee en organist, buigen zich voorover om het meisje in haar lichtplek onder de hoge preekstoel, te kunnen zien. Aan het plafond een kroonluchter met zes kaarsen, drie brandend, drie gedoofd. En iedereen kan zien wie daar 'huppelt van zielevreugd'.

Wees spelend kerk!


Visser zou (als socioloog!) willen dat we spelend de wereld veranderen. Wie zijn 'we'? Hij doelt op de gelovigen die Nederland rijk is. Zij zouden moeten gaan samenwerken met mensen die niet geloven. Ga meedenken over de ontwikkeling van de buurt, wees heilig wereldsgezind, 'laat kerkrentmeesters of commissies van beheer hun kennis gebruiken voor publieke gebouwen'. Wees gericht op het welzijn van de naaste omgeving, kortom. Christenbroers en –zussen overal ter wereld laten zien dat kerk-zijn anders kan. Bijna elke geloofsgemeenchap waar dan ook buiten Nederland werkt samen met andere organisaties in de eigen buurt.

Wees spelend kerk! Hoe? Hier de tips van Visser: 1. Doe niet zo moeilijk, 2. Heb lef, 3. Doe het met de buurt, 4. Durf een beetje aan te rommelen, 5. Ga herverkavelen (ga niet naar een kerk ver weg, maar ga gewoon naar een kerk in eigen buurt), 6. Ga buiten spelen (buiten de grenzen van de eigen gebouwen).

Verrassend, dit sociologische boekje. Wist u dat het vertrouwen van Nederlanders in kerken nog nooit zo laag is geweest? Alleen politieke partijen scoren slechter.

De eerste zondagscholen waren echt schólen, voor achterstandskinderen die vaak niet kerkelijk waren, en ze leerden lezen en schrijven met behulp van Bijbelverhalen. Speel buiten!

En wat zo mooi is: Het spel buiten is samenbindend. Volgens Visser (socioloog én belijdend christen) is eigenlijk alleen dat samenbindend. Geloofsgemeenschappen hebben sowieso een doel buiten nodig om niet ten onder te gaan.

De diversiteit in elke kerk leidt in de praktijk vaak tot frustratie en ongenoegen. Dit sociologisch inzicht kan heel behulpzaam zijn! Niet om nu weer nieuwe modellen ter genezing te gaan uitdokteren of de zoveelste stappenplannen op te stellen hoe gelovigen wel of niet kerk voor buiten kunnen zijn, al knutselend en klussend. Kerk-zijn doe je met buiten. En natuurlijk zijn er spelregels, maar zonder speelsheid gaat het niet. Ik laat het boekje van Visser voorlopig op tafel liggen. 'Kom, we gaan buiten spelen!'

reageer als eerste
Meer berichten