Logo barneveldvandaag.nl


Judith van den Wildenberg
Judith van den Wildenberg
Spoorzoeken

Spoorzoeken: Mijn broer rapt niet

Een van de activiteiten die ik doe om in mijn levensonderhoud te voorzien, is werken als chauffeur in het groepsvervoer. Ik doe dat als invaller, maar er is altijd wel een vaste chauffeur die vrij heeft, ziek is of een cursus moet volgen. Het leuke vind ik dat ik daardoor allerlei soorten mensen vervoer, van anderhalf jaar tot en met ruim in de negentig. Ik houd wel van die variatie. En omdat ik dit al bijna zes jaar doe, ken ik inmiddels ook veel van de groepen en groepjes. Soms haal ik een groepje jongeren van school op en zeker aan het eind van de dag kan dat een rumoerige bus opleveren. Deze keer echter niet. Tot mijn verbazing laten ze een zeer harmonieus gezang horen. Drie meisjes, twee jongens, het klinkt prachtig en ondanks het leeftijdsverschil zingen ze allemaal met zachte stem mee. Maar wat zingen ze nu eigenlijk? Op mijn verzoek vertellen ze het me even precies:
'Ik ben een kind van mijn moeder, mama, je hoeft niet te huilen, feesten, alsof elke dag hier mijn laatste is, hoop dat je deze draait op mijn begrafenis.

Ik voel de rillingen over mijn rug gaan, die tekst strookt helemaal niet met dat harmonieuze wat ik net hoorde. Ze vragen waarom ik zo schrik. "Omdat ik verdrietig zou worden als mijn kind dit tegen mij zou zingen", zeg ik. Dat begrijpen ze wel en meteen vertellen ze dat ze de tekst wel gekuist hebben, want dat de rapper die dit zingt heeft een andere tekst. En die mogen ze vast niet zingen op school. Dat vind ik nou weer heel slim en heel respectvol van ze en dat zeg ik ook.

Het grappige is dat door dit lied ik opeens een heel ander gesprek heb met deze groep en ook meer contact. Wel wordt al snel duidelijk dat ik toch echt een soort oma ben. "Wie zingt dit eigenlijk", vraag ik. "Je broer", klinkt het in koor. Ik ben bijna beledigd, mijn broer zingt alleen klassiek en dat kunnen ze niet weten, maar vooral heb ik het gevoel dat ze me voor de gek houden, want nou net niet past bij de sfeer die er was. Ik vergis me. "Nee joh, zo heet die rapper!!" Mijn volgende vraag: "En op welke zender hoor je deze muziek dan, ik heb dit lied nog nooit gehoord?" De verbazing stijgt ten top: "Zender???? Radio???? Nee, dat hoor je op YouTube". Daar heb ik niet gekeken, ik wil graag deze leuke herinnering aan dit lied houden.

2 reacties
Meer berichten