Logo barneveldvandaag.nl


Arjen Korevaar
Arjen Korevaar
Spoorzoeken

Spoorzoeken: Op stok

Nadat ik het bochtje op de rotonde Troelstralaan, Thorbeckelaan te snel had genomen, of is die bocht echt een hopeloos exemplaar, belandde ik met een verdraaide knie op de grond. Ik moest concluderen dat hardlopen voor mij geen realistisch doel meer zou zijn. Twee jaar later ging ik met mijn racefiets onderuit op een Veluws wildrooster. Zo'n naam krijgt dan direct nieuwe betekenis. Daarmee voorzag ik mijn andere knie van een duurzame markering.

Met het verstrijken van de tijd leken de knieën toch weer beter te gaan functioneren. Afgelopen zomer vond ik dan ook dat het tijd was om toch maar weer eens hardloopschoenen aan te trekken. Grote ambities en veronderstelde vooruitgang, brachten mij op het idee om met de komende Kippenren direct voor de halve marathon te opteren. De teleurstelling was dan ook groot dat juist die afstand dit jaar niet meer tot de opties behoorde.

Naarmate de kilometers zich langzaam opstapelden, een paar nieuwe schoenen en een sporthorloge inmiddels onderdeel uitmaakten van de inventaris, schreef ik mij dan maar in voor de 10 kilometer. De Run by Night had inmiddels plaatsgevonden. Vlak voor de eerste doorkomst vroeg ik een medeloper of de vijf kilometer uit één of twee rondjes bestond. 'Twee'. Op zo'n moment voel je dat je enthousiast bent begonnen.

De eindtijd was overigens niet gek, zo snel had ik nog niet eerder gelopen. Op vijf kilometer is bluffen echter nog best mogelijk. Maar een halve marathon, de organisatie van de Kippenren heeft mij voor een afgang behoed. Dat was niets geworden! Ook voor de 10 kilometer moeten lijf en leden in vorm zijn. Ik had nog zo mijn best gedaan om op z'n Zoetemelks de nachtrust niet te onderschatten… maar helaas, de Kippenren kwam te vroeg en de vorm te laat.

Dan maar weer wat nieuwe stippen op de horizon. Trek er wat uitdagende lijntjes tussen en het nieuwe doel krijgt vanzelf vorm. In september eens kijken of de Mont Ventoux met de racefiets te beklimmen valt. Gewoon in het zadel blijven zitten en met een grote boog om de Alpe d'Huez heen, want mijn beste tijd daar dateert inmiddels van 2011. Mijn fietsende vrienden vormen lopend nog geen bedreiging, maar klimtijden werken als een rode lap.

reageer als eerste
Meer berichten