Logo barneveldvandaag.nl


Foto: Theo van der Zalm
Dominee-effect

De politieke dominoor


We leven nog steeds in politieke tijden. Het overleg tussen VVD, D66, CDA en ChristenUnie is moeizaam en het populisme is onverminderd populair. Vanouds is er (en dus tot op de dag van vandaag) een soort van tweekamp tussen conservatisme en liberalisme. En we hebben wel allemaal onze favoriete partijman of -vrouw.

Steeds vaker hoor ik mensen ongeduldig vragen: dominee, wat denkt ú, zou het nu echt wat worden met D66 en ChristenUnie? Of moeten ze in Den Haag toch Wilders laten meedoen? – Maar meneer, mevrouw, de beweging van Wilders wordt door wijsneuzige wetenschappers vergeleken met fascisme! En dit werd door de schrijver Albert Camus vergeleken met het schrikbewind van de middeleeuwse pest! 'De pestbacil sterft nooit uit en verdwijnt nooit definitief; hij kan tientallen jaren achtereen blijven sluimeren in de meubels en het linnengoed, hij wacht geduldig.' Nu vraag ik u!

Als het in de kerk over politiek gaat word ik altijd een beetje zenuwachtig. In Nederland kennen we de roemruchte regel van de scheiding van kerk en staat. En dat is maar goed ook. Geef de keizer wat de keizer toekomt en aan God wat van God is. Bijbelser kan het niet. Keizergehoorzaamheid lijkt u misschien wel heel ver te gaan, maar u zult moeten toegeven, als rechtgeaarde burgers zullen we de overheid toch gehoorzaam moeten zijn. Anders wordt het een zooitje. Maar mag ook ik een politieke mening hebben? Dat is de vraag! Ja, als burger wel, edoch als dominee niet! Geestelijken leven in een spagaat, inderdaad. Als iedereen zijn ze partijdig, maar als geroepen herders zijn ze onpartijdig. Iedereen verdient het voordeel van de twijfel. Alleen God kent de harten. Oordeel dus niet, want elk oordeel is als een zwaard boven eigen hoofd. Geestelijken moeten daarom diepst bukken (om 't zwaard te ontwijken).

Of is dit volstrekte onzin? Was Jezus nu juist niet een partijganger van de armen? Van de misdeelden? Van hen die altijd weer in de uithoeken zitten waar de klappen vallen? Van de vreemdelingen? Van uitschot? Mag ik dus toch heus wel hevigst een politieke mening hebben? Ik word hier een beetje erg zenuwachtig van, want ik mag het niet; het zou dom zijn, echt dom, mijn politieke mening geven. Ja ik mag wel iets, ik mag het voor me houden. En verder, zo toetert men mij in het oor, eerwaarde politieke dominoor: heb alle begrip voor kapitalisme, communisme, liberalisme, socialisme, confessionalisme of onder welk 'isme' een politiek geluid ook maar te vangen valt – maar laat het daar bij.

Zal ik maar het hoofd buigen? Maar maar maar. Nou vooruit. Want hoeveel wijsheid heeft deze tegeltjeswijsheid: "Alles is politiek, maar politiek is niet alles." En dus mensen: geef elkaar de hand, bied een luisterend oor, kijk de ander aan.

Dat is heel mijn politiek program. En ik geloof dat het kwade door het goede kan worden overwonnen. Ik geloof het niet alleen, ik weet het wel zeker. Dit geluid kan dagelijks heel wat extra stemmen gebruiken. Zolang ze in Den Haag praten laat dit horen op de straten!

Ds. Leendert W. van der Sluijs

Reageer als eerste
Meer berichten