Logo barneveldvandaag.nl


Dominee Diemer de Jong.
Dominee Diemer de Jong. (Foto: Theo van der Zalm)
Dominee-effect

KaarsLicht

Ik kreeg het er bij de commissie niet doorheen, ze wilden er niet aan, ze vonden een vlam mooier en gepaster. Dat vond ik ook okay. Maar ... mijn plan had misschien een schokje veroorzaakt en de mensen op een idee gebracht.

In dit herdenkingsjaar van 500 jaar Reformatie mag ook gezegd worden dat de kerken elkaar weer naderen. Ik maak dat zelf mee en ik denk dat jullie het ook zien en meemaken. De kerken zijn zelfbewust en hebben een uitgesproken profiel en smoel en daarom een eigen plaats, maar ze zijn ook open naar elkaar toe. Als voorgangers spreken we elkaar en werken we samen en dat is geweldig goed. Je ziet ook elkaars gebruiken en die kun je wellicht (opnieuw) waarderen. Een oud gebruik dat de protestanten eerst de kerkdeur uitgekieperd hadden en nu al jaren weer doen is het aansteken van kaarsen.
Laatst preekte ik in Ruurlo, de Paaskaars al en men vroeg of ik als voorganger de Lutherkaars wilde aansteken. Een kaars die dit jaar elke zondag daar in de dorpskerk van Ruurlo brandt en waarbij je dan heel wat kunt bedenken. Ik vond het mooi en heb erbij gezegd: sola gratia, sola fide, sola Scriptura, alleen genade, alleen geloof, alleen de Schrift.

Afgelopen zondag had onze gemeente de jaarlijkse gemeentezondag die we sinds drie jaar houden in een manege. Bij de voorbereiding kreeg ik het er niet door. Ik stelde voor om in plaats van de Paaskaars een grote lamp aan te doen, bijvoorbeeld een bouwlamp. Die zou dan eventueel nog op een meegenomen kruis gericht kunnen worden. Dat laatste vonden ze wel mooi, het licht op het kruis, maar die bouwlamp vonden ze de mop van het jaar, hoe ik erbij kwam, wat een bak! Nee, ze vonden het eigenlijk niet zo gepast en de Paaskaars moest gewoon mee uit de kerk die dag, brandgevaar zagen ze ook niet in de paardenbak met strobalen. Ik vond het goed hoor. Maar die bouwlamp houd ik in gedachten. Er komt vast nog wel een donkere winterzondagavond. En dan doen we die bouwlamp aan zeggen dat Jezus het Licht voor de wereld is.

Er schoot wel door me heen hoe gehecht wij kunnen raken aan gewoonten en tradities. Een kaarsje aansteken. Als u het nog nooit gedaan hebt raad ik het zeker aan. Al die flakkerende lichtjes in een Rooms Katholieke of andere kerk. Al die mensen die dan bidden en een ander bij naam noemen naar God toe. Al schrijdt ook hier de moderniteit binnen en geeft de brandweer haar visitekaartje af: je ziet tafels vol elektrische kaarsjes. Doe een muntje in het bakje en druk op een knopje en zie daar: je hebt een elektrisch kaarsje gebrand.

Wie kent nog het kinderlied dat je vaak rond het Kerstfeest leerde en zong: "Jezus zegt dat Hij hier van ons verwacht, dat wij zijn als kaarsjes brandend in de nacht en Hij wenst dat ieder tot zijn ere schijn', jij in jouw klein hoekje en ik in 't mijn". Dat kleine hoekje vond ik als kind bijzonder.
Kaarsen ontsteken is een mooi gebruik. Maar in het echte leven is het nog mooier: in je hoekje een licht voor een ander zijn. Dat is een hele opgave. Maar het is ook een geschenk voor jou van God.

Diemer de Jong

1 reactie
Meer berichten