Logo barneveldvandaag.nl


De ark op drift…

Op 3 januari trok een stevige westerstorm over ons land. In de jachthaven van Urk lag de replica van de ark van Noach aan de steigers. Deze tot verhalenboot omgebouwde ark is een drijvend bijbels museum van wel 70 meter lang. Vanwege de verwachte storm was het gevaarte op aanwijzing van de havenmeester dwars op de wind gelegd. Het mocht niet baten… Toen de storm op sterkte kwam werden de meerpalen uit de grond gerukt en de wind blies de ark de haven in. De op drift geraakte ark ramde verschillende pleziervaartuigen. De schade in de haven van Urk was groot.

Het gaat om de boodschap van verlossing

Ik zie hier iets in van symbolische waarde. In de christelijke traditie is de ark vaak gebruikt als beeld van de kerk. In de kerk gaat het om de boodschap van verlossing. Dat maakt de kerk niet onaantastbaar. Integendeel. De kerk wordt bij tijden zwaar beproefd. De golven gaan hoog.
De havenmeester van Urk liet de ark dwars op de windrichting vastleggen. Als kerk kun je op een dwarse manier de wind van de secularisatie trotseren. We blijven de aloude woorden ongebroken herhalen in de veilige ruimte, die de ark ons biedt. De geluiden van buiten klinken slechts gedempt door. Maar we kunnen niet voorkomen dat door de kracht van de wind de meerpalen het begeven en de ark naar open water geblazen wordt. Intussen kunnen we doen alsof er niks gebeurt – immers binnenin de ark blijft alles zoals het was. Met een zekere onverschilligheid horen we hoe onze aloude ark de pleziervaartuigen van deze wereld ramt en tot zinken brengt. De ergernis hierover laten we langs ons heen glijden. Zo wordt de kerk in de wereld een log, onhandelbaar gevaarte wat het plezier komt bederven.
Ik geloof dat de havenmeester op Urk er wijs aan gedaan had om die ark met de voorsteven in de wind te leggen. Zo kun je ook de secularisatie niet op een dwarse manier negeren en de buitenwereld laten voor wat ze is. Een aansprekend voorbeeld van hoe het anders kan vind ik de Anglicaanse kerken in Londen. Het Anglicaanse bisdom van Londen groeit al jaren tegen de stroom van de kerkverlating in. Geen groei van enkele kerken ten koste van anderen, maar van het totaal. Dat is om te beginnen een geschenk van de Heilige Geest. Prijs Hem! Dat geschenk is een antwoord op gebed. Toch komt het niet uit de lucht vallen. Een paar jaar geleden heb ik bij een reis naar Londen ontdekt hoe sterk deze kerken communiceren naar verschillende doelgroepen. Deze kerken liggen niet dwars op de wind van de secularisatie, maar ze kijken die recht in de ogen! Ze sluiten zich niet af voor de wereld om het goed met elkaar te hebben. Deze gemeenten hebben een missionaire drive, die tot hun DNA behoort. Met een grote vrijmoedigheid zoeken ze het gesprek met hun geseculariseerde stadgenoten in een taal die zij verstaan.
Nu geloof ik dat Christus onze havenmeester is. Ik hoor Zijn wijze raad om de ark recht in de wind te leggen! Zo raken we niet op drift, maar dwars door de storm houden we koers. Een veilige reis belooft Hij ons niet, maar wel een behouden aankomst!

2 reacties
Meer berichten


Shopbox