Foto: Martin van der Hooft

Mijn broer

Ik kom uit een gezin met drie kinderen. En opeens zijn er nu nog maar twee. Dat is even een schok. Mijn grote broer, ook mijn enige broer, is overleden. Negen jaar ouder dan ik. Hij ging al jong naar kostschool. Dat was toen nog gewoon, mijn moeder en haar broer en zus hadden ook op kostschool gezeten en mijn moeder had het fantastisch gevonden. Ondanks alle meisjesboeken die ik daarover las met al hun mooie verhalen, het leek mij helemaal niks. Maar door dat kostschool kende ik mijn broer eigenlijk alleen van vakanties. Ik heb nog wel een foto van mijzelf als mollige baby met twee stralende kinderen ernaast die mij allebei vasthielden. Voorafgaand aan die foto hadden ze nog slaande ruzie gehad wie mij mocht vasthouden, maar blijkbaar hadden ze een compromis gevonden. Later vond hij me toch wel lastig als baby, want ik had kolieken en huilde drie maanden lang alles bij elkaar. "Mama, gooi dat kindje toch in de sloot met al dat gehuil," kwam hij met de oplossing. Daar heb ik hem nog vaak mee geplaagd en hij lachte er altijd wat zuurtjes om.

In die vakanties heb ik wel vaak met hem gespeeld. Geen boefje met verlos, maar misdienaartje terwijl hij de priester was. Ik deed alles verkeerd, was blijkbaar toen ook al een rebel, want we kregen ruzie omdat ik ook wel eens priester wilde zijn. Dat kon niet want ik was een meisje.

Hij was mijn held. Want wat is er leuker als kind dan zo'n grote broer hebben, iemand met wie je kon pronken bij je vriendinnetjes want hij zag er nog goed uit ook. Hij ging naar het gymnasium op dat kostschool en alleen daarom wilde ik dat ook. Maar dan wel vanuit huis waar ik elke dag naar de boerderij van de buren ging, op klompen en in overall. Mijn leven kende veel meer vrijheid dan hij ooit had gekend en dat was niet altijd makkelijk voor hem. Want gezeglijker werd ik er natuurlijk ook niet op, integendeel zelfs.

Van je held verwacht je eigenlijk dat hij er altijd zal zijn. Daar kan geen logica tegenop. En als dat kleine meisje van vroeger ben ik nu volledig uit het lood geslagen, al weet ik als volwassen vrouw dat hij zeventig was en ernstig ziek en dat het nu goed is zo.

Meer berichten