Logo barneveldvandaag.nl


Foto:

Facebook

spoorzoeker

Ik heb al ongeveer een maand niet meer op Facebook gekeken. Niet vanwege de privacy, niet vanwege alle commotie die er is geweest en nog is. Gewoon, omdat ik er even geen zin meer in had. Natuurlijk hebben alle verhalen over Facebook wel zo hun invloed. Ik voel me wat onrustig bij de gedachte dat Facebook alles over me weet. Het is ook moeilijk voor te stellen. Big brother watching you, ik dacht altijd dat dat toch echt niet werkelijkheid zou worden, dat het iets was uit boeken en films. En nu is het er zomaar, zonder dat we het merkten. En we doen het ook nog eens zelf. Maar ondertussen denk ik ook dat ik toch niks heb te verbergen en dat het misschien ook niet zo erg is.

Niet meer zomaar een duimpje, maar proberen echt contact te maken met mensen

Wat ik wel vaak heb gedacht is dat Facebook een nepwereld is. Dat het daarmee lijkt alsof je met heel veel mensen contact hebt terwijl je gewoon binnen kunt zitten in je eigen huis te verkommeren in eenzaamheid. Daarom ook heb ik mijn geboortedag weggehaald, ik vond het zo helemaal niks al die wensen die je dan opeens krijgt, terwijl Facebook de mensen eraan herinnert dat het je verjaardag is. En het is zo gemakkelijk om van alles te liken.

Maar toen overleed mijn broer en dat stukje had ik op Facebook gezet en ik kreeg meer dan honderd reacties. Dat was wel even iets anders. Allemaal mensen die persoonlijk de moeite hadden genomen om mij een berichtje te sturen, om mij te troosten, om met mij mee te leven, dat heeft me diep geroerd. Dus Facebook heeft ook zeker zijn voordelen. Zo'n maandje rust is ook goed. Ik heb een heleboel gemist en dat spijt me, maar ik weet nu ook beter hoe ik wel met Facebook wil omgaan. Niet meer zomaar een duimpje, maar toch proberen om echt contact te maken en hebben met mensen. Want echt contact, dat is iets om zuinig op te zijn.

Meer berichten




Shopbox