Logo barneveldvandaag.nl


Foto: Martin van der Hooft

Vakantie

"Ga jij op vakantie naar de Cote d' Azur?", vroeg iemand me begin juli. "Ja, maar dan in Friesland", was mijn antwoord. Hoe kon ik weten dat het inderdaad een tropische hitte zou worden? Wat een zomer hebben we gehad. In 1976, toen het ook zo heet was, heb ik er niets van gemerkt want toen deed ik vakantiewerk in een ijsjesfabriek. Daar was het heerlijk koel. Ik kan nog steeds die beweging maken: zes hoorntjes op de bodem om en om, zes hoorntjes er bovenop en de doos mocht door. Gewoon lopende band werk, maar met veel plezier gedaan. En omdat het zo heet was geweest en de omzet geweldig, kregen we ook als vakantiewerkers een bonus aan het eind van de werktijd.

Omdat het zo heet was geweest en de omzet geweldig, kregen we als vakantiewerkers een bonus aan het eind van de werktijd

 

Maar deze zomer was ik in Friesland. Toen iemand me vroeg om drie weken op te passen op huis, katten en een konijn, zei ik enthousiast 'JA!' Pas later dacht ik dat het nog wel een dingetje was: ik kende niemand in de hele omgeving, het was voor het eerst in elf jaar dat ik echt helemaal alleen op vakantie ging en dat na een behoorlijk turbulent jaar. Ik zou wel eens helemaal kunnen instorten, wat een confrontatie met mezelf. Wat had ik nu weer toegezegd. Ik geef toe, de eerste twee dagen waren onwennig en onrustig. Kon dat zomaar, niet werken, geen computer, niks doen? Maar daarna daalde een verrukkelijke stilte over me. De eerste week had ik niet eens de radio of de televisie aan. Gewoon rust.

Om half zes 's middags begonnen de katten te schreeuwen, maar dat was het dan ook. Eindelijk tijd voor groot en klein verdriet dat nog een plekje moest krijgen. Eindelijk tijd om mijn hoofd leeg te krijgen van allerlei zorgen en muizenissen. Ik verplaatste me van schaduwplek naar schaduwplek. Ik fietste wat in de omgeving, luisterde naar die heerlijke Friese taal en baadde me in het gevoel van welzijn. En die tropische hitte hielp alleen maar, want wat kun je doen als het zo heet is?

Na drie weken was het ook weer genoeg. Barneveld begon weer te trekken. Dag kanaal voor het huis, dag schapen in het weiland erachter. Dag avonden lang buiten zitten staren. wat heb ik genoten en wat heb ik geleerd: voortaan elk jaar minstens een week er even helemaal uit!

 


Judith van den Wildenberg

Meer berichten


Shopbox