Foto:

Column Judith: Een warm afscheid

Barneveld kent vele kerken en als je veel mensen kent, kom je in allerlei verschillende. Soms uit belangstelling maar vaak om een niet zo vrolijke reden. Deze keer ga ik naar de Goede Herder kerk, naar het afscheid van Piet Bouw. Het is koud op weg naar de kerk maar eenmaal binnen is er een warm welkom. Even warm als ik de heer Bouw herinner: een zachte, goedmoedige man met pretoogjes en altijd een vriendelijk woord. Zo iemand waar je meteen van weet dat hij een goed en prettig mens is. Ik heb hem niet eens zo vaak gesproken, maar ik wist dat hij altijd klaar stond voor ons als we een beroep op hem deden.

Piet Bouw was zoon van een molenaar in Harskamp. Ik dacht altijd dat hij advocaat was en dat klopte ook. Maar hij begon als molenaar, kwam later in de directie bij Bouw Staalbouw bij zijn neven en studeerde ondertussen rechten. Een man met veel talenten dus die hij graag in dienst van anderen inzette, getuige zijn vele bestuursfuncties. En een man met een enorm doorzettingsvermogen, zowel wat de ontwikkeling van zijn talenten betrof als de kracht die hij had om na een knip in zijn leven door te gaan: op 1 september 2000 kreeg hij een aneurysma die hem bijna zijn leven kostte. Ik kende hem alleen van daarna, in de rolstoel.

Net zoals ik hem kende, is zijn afscheidsdienst. Hij heeft hem zelf mee voorbereid. Veel vleugjes humor, heel veel warmte dat de familie ruimhartig met de aanwezigen deelt. Vergeten alle kou van buiten. Ja, er is verdriet, uiteraard, want al deze mensen in de kerk moeten een man die hun heeft geraakt, missen. Bijzonder ook is dat zijn zoon de voorganger is en die heet allen welkom, ook van een ander geloof of geen geloof.

En als we dan weer buiten staan, is daar de zon, en even is het moeilijk om weer terug te gaan naar de dagelijkse werkelijkheid. Ik kijk nog even naar dit kerkgebouw, dat ik nu associeer met Piet Bouw. Ik woon er vlakbij, dus ik zal elke dag even die warmte voelen.

Judith van den Wildenberg

Meer berichten