Foto:

Dominee effect: Notre-Dame

door Ds. Leendert Plug

De lage waterstand en de toch wat onstuimige stroming nodigde uit tot het maken van vertier in de rivier. Daarlangs stonden we op de camping in Frankrijk. Vaders sjouwden met stenen door de rivier om geultjes en dammetjes aan te leggen voor hun kroost. Ik moest denken aan 'De steen' van Bram Vermeulen. Er waren meer mensen die gebruik maakten van de rivier en de stenen daarin. Toen een Frans gezinnetje bezig was het zorgvuldig aangelegde dammetje van een Nederlandse vader te ruïneren, kwam die vader aangehold: 'Non, non, c'est notre dam!'
Mijn vrouw en ik hebben vreselijk gelachen om dit Franse Nederlands. Juist het jaar daarvoor waren we in Parijs geweest en langs deze prachtige kerk gewandeld. La Notre-Dame de Paris. De Onze-Lieve-Vrouwe van Parijs. Gewijd aan Maria, de moeder van Jezus. Rooms, dus. Toch schrijft een protestantse dominee over deze kerk. We zijn er trouwens toen niet ingegaan. We vonden het te druk. Een rij van ruim honderd meter stond voor de twee grote klokkentorens. Wel liepen we een rondje eromheen. Om de waterspuwers, bekend van de Klokkenluider van de Notre-Dame te zien en het exterieur van de kerk te bewonderen.

De schade is onmetelijk

Afgelopen maandag kwam het pushbericht van de NOS binnen op mijn telefoon. Dat zijn van die momenten waarvan je later nog precies wist waar je was. In Rehoboth was ik, bij de afsluiting van de catechese voor mensen met een verstandelijke beperking. Voor hen ben ik hun 'vrienddominee' - een eretitel. Dan zie je dat bericht, met de spitse toren die midden op de kruisvorm van de kathedraal stond, in brand. De Notre-Dame brandt! Een eeuwenoude kerk. Een van Frankrijks grootste monumenten. Een indrukwekkend godshuis dat de tijden getrotseerd heeft. Binnen een paar uur was de spits weg en het dak uitgebrand. Vreselijk. De schade is onmetelijk.
Een collega twitterde: 'Afschuwelijk. De Notre-Dame brandt af. Nooit geweten dat een gebouw in brand 500 kilometer verderop je zo kan raken.' Precies. Dat is het. Het raakt me.
Maar waarom, vroeg ik me af. In 2002 is de kerk in mijn vorige gemeente (Sprang-Capelle in Brabant) ternauwernood gered van een brand, ontstaan door restauratiewerkzaamheden. De ontreddering op de foto's van toen is zichtbaar. Dat neem je toch mee, al was ik er toen nog lang geen dominee. Dat is een reden. Een andere: door die beelden van boven van de brandende kruisvorm, zo aan het begin van de Stille Week, de week voor Goede Vrijdag en Pasen. Dat ook. Dat het precies op dít moment gebeurde. Maar het belangrijkste voor mij is toch dat het op mij overkwam als beeldspraak. De kerk staat in de fik. Brandt af in West-Europa. De Barneveldse Bijbel Bubbel (bestaat die eigenlijk wel?) ten spijt. Wat die beeldspraak me zegt, dát doet me pijn.
Maar dat is niet alles. De Notre-Dame wordt hersteld, zei Macron. Daar ben ik blij om. Dat gebouw, zoals zoveel kerken, laat iets zien van Jezus Christus. Die kruisvorm. Het is morgen vrijdag. Goede Vrijdag. Met een kruis waaraan Jezus zei: 'Het is volbracht.' De brand is geblust! Onbetaalbaar is wat Jezus gedaan heeft. Gezegend Pasen!

Meer berichten