Logo barneveldvandaag.nl


Ik ben hier thuis

  Column

Omdat ik vroeger met mijn ouders dikwijls ben verhuisd, heb ik vaak het gevoel niet echt ergens geworteld te zijn. Ik ken bijvoorbeeld hier in Barneveld niemand met wie ik op de lagere school heb gezeten, want ik zat heel ergens anders op school. Ik woon hier pas mijn halve leven. Dat is natuurlijk al wel wat.

Van te voren had ik me natuurlijk knap zenuwachtig gemaakt of ik wel iets wist. Maar gelukkig heb ik in mijn halve leven hier heel veel geschreven over Barneveld en haar inwoners en wist ik allerlei leuke details

Enige tijd geleden mocht ik een ambtenaar uit Arnhem rondleiden door Barneveld. Stads hè, hij kende heel Barneveld niet, alleen van naam, van kippen en eieren. Ik had natuurlijk gezegd dat Barneveld nog wel wat meer te bieden had en dat wilde hij dan wel even zien, met name wat van de historie. Nou, even is niet mogelijk, na een dag hadden we pas een groot deel van Barneveld-dorp gehad. Eerst naar een opgeknapt monumentaal pand van een vriendin waar we koffie en een kleine rondleiding kregen, toen naar het Schaffelaarsebos waar ik kon laten zien hoe oude lijnen terug kwamen op een moderne manier, de Oranjerie die op basis van tekeningen is nagebouwd, het kasteel dat vroeger in een andere gedaante op de Koeweide stond. Vandaar door de Schaffelaarstraat waar ruim boven ooghoogte van allerlei historie te zien is, tot aan de kerk en het Nairac museum. terug naar de Nieuwstraat met Het Schaap, de winkel van Monique de Jonge waar de oude vormen van de kerk bewaard zijn gebleven. Het pand naast de bieb konden we toevallig even in, de bieb zelf, het pand van de familie Ten Ham.

Van te voren had ik me natuurlijk knap zenuwachtig gemaakt of ik wel iets wist. Maar gelukkig heb ik in mijn halve leven hier heel veel geschreven over Barneveld en haar inwoners en wist ik allerlei leuke details. Al lopend en fietsend vertelde ik honderd uit en met passie. Ik realiseerde me opeens hoeveel ik van Barneveld ben gaan houden en dan niet alleen het dorp want de hele rest ga ik ook nog laten zien: de andere dorpen, het buitengebied met zoveel verschillende landschappen. De haast geheime paadjes, de mooie lanen omzoomd met bomen. En met dat vertellen en laten zien daalde er een soort rust in me. Hier hoor ik thuis, her ben ik geworteld. Ook al kent niemand me van de lagere school en zelfs niet van de middelbare, ik heb hier mijn plek gevonden en ben hier thuis. Dat is toch een mooie ontdekking!

Reageer als eerste
Meer berichten