Vergissing van het oog

  Column

Ik rijd ergens in het buitengebied van Houten en ik zie aan de rand van deze plaats een gebouw in brand staan. Niet zomaar in brand, het is gewoon omhuld in grote oranje vlammen. Mijn hart slaat een slag over en ik wil eigenlijk meteen 112 bellen. Maar zo'n grote brand, dat moet toch al wel gemeld zijn. Het valt me wel op dat iedereen gewoon verder rijdt, maar ik kan toch niet de enige zijn die dit ziet?

Ik hou wel van vergissingen van het oog. In Utrecht ken ik nog een huis waar een open rits op geschilderd was in een hoekje, zo echt dat je ging voelen of de rits verder open kon

Gelukkig kijk ik even de andere kant op voor ik 112 bel. Daar staat een prachtige koperkleurige zon met dezelfde oranje gloed als de vlammen. Ik kijk nog eens goed en realiseer me opeens dat het de weerschijn is van de zon in de ramen van het gebouw. Zou die architect dat expres hebben gedaan? Ik ben me suf geschrokken en het beeld van de brand blijft eigenlijk tot ik echt dichtbij ben. Dan zie ik pas echt dat er niks aan de hand is. Ik kan nu nooit meer gewoon naar dit gebouw kijken, al heb ik ditzelfde effect nooit meer gezien.

Glimlach

Dit vond ik niet echt leuk omdat ik zo schrok, maar eigenlijk houd ik wel van vergissingen van het oog. In Utrecht ken ik nog een huis waar een open rits op geschilderd was in een hoekje, zo echt dat je ging voelen of de rits verder open kon. En op Facebook zie ik soms prachtige filmpjes van ravijnen en waterplassen die op de grond zijn getekend. Ik zou er echt niet overheen durven lopen, maar het brengt altijd een glimlach.

Speelser

In vroeger jaren was de trompe-l'oeil, oftewel gezichtsbedrog, een heel bekende schildertechniek. Een schilderij waar iemand uitstapt, of een muur die beschilderd is als een kamer waar je zo in zou stappen. Nu zie je dus moderne varianten, zoals op de weg of de stoep. Ergens in De Valk woont een vriendin die ook dat soort dingen heeft aan haar huis. Net even wat speelser, net even anders. Van mij mag ze bij mij komen schilderen. Want dat is dan weer de pech die ik heb: ik vind het superleuk om te zien, maar ik mis ten ene male de creativiteit om zo naar mijn eigen huis te kijken en te doen.

Meer berichten